SALAM
Shahin Najafi's New Single Track Coming Soon
سلام
تک آهنگ جدید شاهین نجفی
بزودی
Shahin Najafi's New Single Track Coming Soon
سلام
تک آهنگ جدید شاهین نجفی
بزودی
SHAHIN NAJAFI OFFICIAL BLOG
مهر ۱۲، ۱۳۹۳
مهر ۱۰، ۱۳۹۳
پریود - تقدیم به رئیس دیوان عدالت اداری کشور
With love dedicated to the Chief Administrative Justice for his sense and understanding of Period ... Kiarostami says "a period of Iran’s history", he understands woman's menstrual cycle … this is exactly the brain period that they say.
با عشق تقدیم به رئیس دیوان عدالت اداری کشور برای فهم و شعورش از پریود .... کیارستمی میگه پریودی از تاریخ ایران، رئیس دیوان عالی کشور عادت ماهیانه زنانه می فهمه ... دقیقا پریود مغزی که میگن یعنی این
مهر ۰۹، ۱۳۹۳
در ستایش عشق
In Praise of Love
در ستایش عشق
انسان بدون آب و غذا و عشق می میرد. پس تنفس چه؟ عشق، نفس است. عدالت و آزادی و لذت در برابرش شکست می خورند، چرا که عشق را عدالتی در کار نیست و جز بند و رنج روزافزون، انسان را چیزی نصیب نمی شود. این یک امر حتمی ست بانو. حتم در این که یقینا تو بهتر و خوب تر از من هستی. اجازه بده بر سر اینکه چه چیز خوب است و درواقع خوبی یک قرارداد است بحث نکنیم. یکی از بزرگ ترین ضعف های من این است، وقتی می خواهم با تو از عاشقانه هایم حرف بزنم پرت می شوم به کودکی ام. مدام باید حالم را با کودکی ام توضیح دهم تا قابل فهم شود. از آن جهان طبیعی حرف می زنم. جهان واقعی انسان رشد نیافته ی بدون فهم. جهان آدم بزرگ ها، جهان دو دو تا چهارتاست. عالم بازی ها و نقاب ها و خنده و گریه های مصنوعی ست. نه مثل گریه های من و تو و خلوت مان. نه حتی مثل جنگ و جدل های بچگانه ی مان. که آنجا به هیچ لبخندی اعتمادی نیست و هرکس دستت را امروز فشرد، فردا احتمالا آنها را به ساطور می سپارد. نباید از یاد ببری. آدم ها بدند؟ نه نه نه. آنها فقط از یکدیگر متنفرند. به دلایل مختلف و گاهی بدون هیچ دلیلی. آدم ها گاهی به تنفر نیاز دارند. اینطور بودنشان معنا پیدا می کند. با تنفر و ساختن دشمن، وجودشان جدی گرفته می شود. حالا ببین تو چقدر دشمن داری و چقدر از دشمنانت متنفری. من عده ای را می شناسم که نام و صدا و صورت من برای شان از هر عذابی دردناک تر است. بعضی ها قابل فهمند و بعضی ها را نمی فهمم. اما نمی توانم از هیچکدام شان متنفر باشم. فقط تعجب می کنم. و بعد تو به من می گویی که خب بچه جان زنگ خونه شون و وقت قیلوله می زنی و می ری اونور کوچه کمین می کنی و بعد که میان فحشت میدن، می زنی با سنگ شیشه شونم میشکونی و با چشای ورقلمبیده وامیستی و نگاشون می کنی که چی؟!!! که هنوز فکر می کنم هفت ساله ام و تاوان شرارت کودکی ام را اینبار نه یک خانواده که جامعه باید پس بدهد و پس می دهد. بعد می افتم روی سینه ات و آنقدر فشارت میدهم که تمام بغض هایم خالی شود. شانه هایم عریض تر می شود. ریشم پرپشت تر. مرد می شوم. مرد. تو بخند. از آن مردها که بوی پیاز و آبگوشت می دهند و موی سینه شان از بالای پیراهن جوانه زده است. سرخ می شوی. از آن مردها که سبیل های از بناگوش دررفته دارند. بس کن خره. اینها که مزاح است. همینقدر اگر آغوشم بزرگ باشد که تنها تو در آن اندازه شوی، کافی ست برای من و این یک حتم جدی دیگر است که دوستش داری. که یادبگیرم چگونه صبوری کنم. ه
مهر ۰۸، ۱۳۹۳
اشتراک از طریق ایمیل جهت دریافت آخرین انتشارات وبلاگ رسمی شاهین نجفی
رفقا سلام. این هم وبلاگ متصل به وبسایت رسمی که با درج ایمیل تون در کادر سمت راست مطالب در هنگام به روز شدن براتون فرستاده میشه. صمیمانه ممنونم از حامد خان عزیز که رفیق و یار ما هستن و یه تشکر هم از تمام رفقایی که در فیسبوک و اینستاگرام و جاهای دیگه مطالب رو بازنشر می کنند. من عموم کارها رو دنبال می کنم و به فکر و عمل و توان تون ایمان دارم. خاکیم. فدا. ش.ن
blog.shahinnajafimusic.com
نکته: پس از ثبت آدرس ایمیل خود در وبلاگ لینکی برای شما ایمیل میشود که لازم هست جهت فعال کردن اشتراک خود بر روی آن کلیک کنید
لینک اشتراک
blog.shahinnajafimusic.com
نکته: پس از ثبت آدرس ایمیل خود در وبلاگ لینکی برای شما ایمیل میشود که لازم هست جهت فعال کردن اشتراک خود بر روی آن کلیک کنید
لینک اشتراک
Subscribe To the Official Blog of Shahin Najafi and Receive the Latest Publications by Email
مهر ۰۷، ۱۳۹۳
ریحانه جباری و اشرف نظری
She said dear mom the authorities whoever they were, they lied to you poor woman. Now they handcuffed me and a car is waiting at the door to take me for my sentence to be executed. The reason I am calling you is that the officer with me could not endure taking me away without saying goodbye to you. Dear mom goodbye. They are taking me to the Rajai-Shahr prison. Tomorrow early morning all the pains will be over for me.
Two women prisoners on death row, Reyhaneh Jabbari and Ashraf Nazari taken to Rajai-Shahr prison for execution.
https://hra-news.org/fa/execution/b-109
Two women prisoners on death row, Reyhaneh Jabbari and Ashraf Nazari taken to Rajai-Shahr prison for execution.
https://hra-news.org/fa/execution/b-109
گفت مامان جان مراجع قانونی، هر کس که بوده دروغ گفته به تو زن بی‌پناه. الان به من دستبند زدند و ماشینی دم در منتظره تا منو ببرن برای اجرای حکم. اینکه می‌بینی بهت زنگ زدم به خاطر اینه که مامور همراهم دلش نیومد بدون خداحافظی از تو منو ببره. مامان جان خداحافظ. منو دارن می‌برن زندان رجایی شهر. فردا صبح زود همه دردا برای من تموم میشه
مهر ۰۳، ۱۳۹۳
محسن امیر اصلانی
The first point is that Mr. Mohsen Amir Aslani was executed yesterday for the crime of insulting Jonah (the Israelite prophet). I hail and congratulate this incident to the religious community and also to the religious intellectuals who are advocates of their own rights in every part of the world! The deviated point is that they asked Hassan in New York: Last year at the dinner you said that if we come to Iran you would not bother us; but they arrested a few people!!! Hassan answered: Come for dinner this year too! Group cleansing of the audience …
اول اینکه اقای محسن امیر اصلانی دیروز به جرم توهین به یونس (پیامبر بنی اسرائیل) اعدام شد.این واقعه را به جامعه دینی و نیز روشنفکران دینی مدافع حقوق خود در اقصی نقاط جهان تبریک و تهنیت عرض می نماییم! ه
نکته انحرافی اینکه از حسن در نیویورک پرسیدند: پارسال سر شام گفتی بیایم ایران کاریمون نداری، ولی چند نفرو گرفتن!!! حسن پاسخ داد: امسال هم شام بیاین! استبراء جمعی حضار ... ه
نکته انحرافی اینکه از حسن در نیویورک پرسیدند: پارسال سر شام گفتی بیایم ایران کاریمون نداری، ولی چند نفرو گرفتن!!! حسن پاسخ داد: امسال هم شام بیاین! استبراء جمعی حضار ... ه
مهر ۰۱، ۱۳۹۳
شاعر تمام شده
The year 2010, I don't remember which month it was. It was decided that I would sing the work in the studio as a test and just to see how it would sound. It was me and Babak and Saeid … I sang with a guitar that didn’t belong to me and from a certain point I didn’t understand what happened … Mehdi’s words targeted my bones and all the eyes in my life just like when a person dies passed in front of me. I was crying and my mother was standing solidly and packing my small suitcase. Once again behind the bus’s rainy window I looked at them waving at me, meaning that it’s all over … go go … I saw my tears were falling on the guitar and the poem. Where was I in the poem? ‘to the cries in the middle of poems from Saadi / to your tea drinking beside the next person’ …. The guys signaled; should we cut? I shook my head and continued … 'I will return again to my damn hometown' ...
Design: Navid Hosseyni
ماه چندم سال ۸۹ بود یادم نیست. قرار شد کار را برای تست در استودیو بخوانم و فقط ببینیم چطور صدا می دهد. من بودم و بابک و سعید … با گیتاری که از آن من نبود خواندم و از یک جایی دیگر نفهمیدم چه شد…کلام مهدی استخوانم را نشانه گرفت و تمام چشم های زندگی ام مانند زمانی که آدم میمیرد از مقابلم گذشت. من گریه می کردم و مادرم محکم ایستاده بود و ساک کوچکم را می بست. باز پشت شیشه ی باران زده اتوبوس به آنها نگاه کردم که برایم دست تکان می دادند که یعنی تمام شد…برو برو…دیدم اشک هایم روی گیتار و شعر می ریزد.کجای شعر بودم؟ به گریه در وسط شعرهایی از سعدی/به چای خوردن تو پیش آدم بعدی…بچه ها اشاره کردند قطع کنیم؟ سر تکان دادم و ادامه دادم…دوباره برمی گردم به شهر لعنتی ام… شاعر تمام شده
شهریور ۳۱، ۱۳۹۳
فستیوال بین‌المللی ادبیات برلین
Shahin Najafi reading part of his book
Wenn Gott Schläft (When God is Asleep) - Anna I
International Literature Festival Berlin 2014
Wenn Gott Schläft (When God is Asleep) - Anna I
International Literature Festival Berlin 2014
قسمتی از خوانش کتاب "وقتی خدا خوابه"(بخش آنا۱) در فستیوال بین‌المللی ادبیات برلین
متن کامل آنا۱ در سال ۲۰۱۱ به صورت وبلاگ منتشر شده بود. این خوانش تنها بخشی از متن اصلی آنا۱ در کتاب وقتی خدا خوابه می باشد. متن کامل: ه
آنا بیداری؟ نیمه شب است و من هنوز بیدارم.یادت می آید از وقتی پانزده سالم بود درباره ی خودم و کارهایی که کرده ام و آنچه در مغزم می گذشت، برایت می نوشتم. نه کسی بود که بخواند و نه قرار بود که کسی بخواند. چند ماه دیگر سی سالگی ام می شکند و شکسته تر می شوم. چند سال بعد تر، این نوشته نیز چون دیگر نوشته هایم در میان انبوهیِ کلمات، در نِت گم می شود و این خودش امیدوارکننده است. شبیه زمانی که کنار ساحل، چیز می نوشتیم و موج می زد و نوشته ها می رفت.ما نیز می رویم. حالا با ترس می نویسم. حالا باید خودم را کنترل کنم. حالا یاد گرفته ام که درباره ی هرچیز، هرطور که فکر می کنم حرف نزنم.وقتی آقای تاریخ نگار را می بینم و می خواهم بالا بیاورم چیزی نگویم و داد نزنم که آی ملت به همان تاریخی که بر ما گذشته است سوگند، بدبختی ما نه فقط از اکثریت نادان، که از اقلیتی خائن است. باز هم پرت شدم، می بینی. به یک جایی می رسی که به دیوار هم شک می کنی. می خواهی مدام فرار کنی از چیزی به چیزی. دیگران را قضاوت می کنی و در نهایت قضاوت می شوی و باید بنشینی و با چشم های خیس بخندی. اینگونه تبدیل به یک چهره می شوی. آنقدر چهره که حتی از آینه هم می گریزی. تو هستی برای دیده شدن. برای دیگران. برای آنچه دیگران می خواهند و می پسندند. تو مسخ می شوی. استحاله می شوی و پیش از آنکه فکر کنی باید بر جنازه ات زار بزنی. بعد یاد امیر جوادی فر می افتی. رشتی براری که رفت و چه ساده رفت و اینگونه می بینی که چه ساده است مردن. چه فرق می کند خون ات روی زمین بریزد یا شبیه مهدی موسوی و فاطمه اختصاری و یغما گلرویی حلقوم ات از شعرهایی خونی لبریز شود و صدایت را ببرند وپشت دیواری از ادم هایی که من می دانم چقدر زیادند، دنبال آدم بگردی و دست از پا دراز تر به غار شعرت پناه ببری. من می دانم. چند روز پیش تولد حسین رونقی بود. کجاست؟ می دانی؟ می شناسی اش؟ بیست و چند سال دارد. خوره ی کامپیوتر و نت بود. آن زمانی که "ما مرد نیستیم" را پخش می کردیم. با خودم می گفتم این پسر بیست و چند ساله خواب و خوراک ندارد؟ انگار شب تا صبح بیدار بود.تو آن موقع کارهای مرا گوش می کردی و نمی دانستی که غولی بیست و چند ساله با فیلترینگ یک حکومت می جنگد تا آهنگی، ترانه ای، خبری .... داغی و دردی به دستت برسد. حالا در کجای کدام بند است؟ کدام یک از کلیه هایش از کار افتاده؟ قلب اش هنوز منظم می زند؟ زیر فحش و کتک های مردان بی قلب جانی برایش مانده است هنوز؟ مرا ببخش بابک. این همان بابک خرمیدن است ها.یادت نرود. تو بگو چکار کنم که خفه شوم و خناق بگیرم و چشم روی دردهای سرزمینم ببندم و از یاد ببرم از کجا آمده ام و برای چه آمده ام و چه باید بکنم. مرا ببخش که زنده ام. اینگونه خودم را آرام میکنم. بعد چرت است که بپرسی چرا حالت خوب نیست. اگر جز این بود باید می پرسیدی.اینگونه است که گاهی وقتی خوشحالم، تعجب می کنم. گاهی شرم می کنم. کسی می آید کنارت-چه فرق می کند که در خیابان یا در مجلسی- با شما عکس بگیرم؟. با این جانور ناقص الخلقه ای که از دهان اش آتش و چرک به هوا تف می شود. جانوری که خدای را بندگی نکرد و زمانی را بشارت می دهد که دیگر چیزی برای ازدست دادن ندارد جز نفسی که بیخود و بی جهت در رفت و آمد است. "خوب همین حرف ها را می زنی که انگ می زنن که ترویج خودکشی می کنید. شیطان پرستید و..." ترویج خودکشی نمی کنم اما تشویق به زندگی را هم نمی توانی از من بخواهی. شیطان بدبخت قصه ها هم که در کتاب، بدبخت و فلک زده بود ویک تبعیدی همچون من. یک یاغی وسرکش که ترک سجده کرد و جرم اش آگاه کردن بود. چنین موجودی در قصه ها بیشتر قابل ترحم است تا پرستیدن. آنها هم می دانند که جامعه خرافه زده را چه باک، ترس از شیطان یا خدا. کافی ست لولویی را پشت درب خانه در انتظار بنشانی. و من لوس می کنم این داستان را. بگند می کشم همه چیز را.چه فرق می کند خدا یا شیطان. تمام آنچه از 666 می دانیم قصه ی راهبان پنهان در صومعه ها ست. دو راه داری یا باید تا ابد از اینان و قصه هایشان فرار کنی ویا با کله بروی در بطن قضیه. ما هم کله کردن مان بد نیست. سلاح آنها استفاده ی ابزاری از مفاهیم متون به اصطلاح مقدس است. ما این سلاح را از آنها می گیریم و ازآن ما می شود.حالا 666 عدد شیطان نیست.عدد کسی ست که تنها و تنها انسان را می پذیرد و نه هیچ موجود لا مکانی را. دشمنی مذهب با انسان است. این را بی پرده می گویم اگر نمی دانی، و جز آن چیزی نیست جز بهره برداری اقتصادی از انسان. پاپ و مافیایش، اسلام و دم و دستگاهش و یهودیت و صهیونیسم و کشوری غصب شده، در نهایت سر و ته یک کرباس اند. حالا تو بگو بوش پسر در کدام معبد جمجمه و استخوان، در رکوع و بلغور کردن اوراد شیطانی ست. "شرکت های تولید کننده آنتی ویروس ها مهم ترین عاملان پخش ویروس های رایانه ای هستند". این را به یاد داشته باش. داستان عمیق و کثیف و دامنه دار است. از این روی هر کس را به یک نوعی بازی می دهند.در زمین آنها بازی کردن ابلهانه است، ما توپ را می دزدیم و در زمین خودمان و به شیوه ی خودمان بازی می کنیم. پس سوال نکن که چرا "شر" شدی. تمامی این سیستم، از اوبامای منتصب تا جن گیر های دولتی "خیر " هستند. تمامی کسانی که جهان و انسان را به شکل عروسک هایی در حد باربی های سکسی یا چادری می خواهند خیر هستند. هرآنکه آزادی را بر نمی تابد،از استالین و هیتلر گرفته تا قذافی وخامنه ای خیر مطلق بودند. مگر سلاح اینها جز اخلاق و کتاب های مقدس و ریسمان های مرئی و نامرئی ایدئولوژی بود. چه فرق می کند که با" ام تی وی" و "ویوا" یا تالک شو و ها وسریال های کمدی احمق شوی یا با "فارسی وان" و"پی ام سی". چه فرق می کند که در کارناول دختران مینی ژوپ پوش، شکم ات را با "مک دونالد" و"کوکا کولا" از آشغال پر کنی یا با گوشت گوسفندان سربریده در خیابان های عاشورا. جهان اینگونه است عزیز. جهانِ سکس و سلاح و سرقت کودکان و زنان والبته مواد مخدر.پردرآمدترین صنایع اینها هستند. حالا تو بگو توفیرش کجاست که پولت را در حلقه های قمار لاس وگاس بریزی یا در مرقد فلان امام فراری سده های ننگین هجری. بازی چندش آوری ست که نمی توانی تنها نظاره گرش باشی. یا باید بازی کنی یا بازی را بهم بریزی. شرمنده ام من برای بازی کرده - شدن ساخته نشده ام. چه این بازی نامش آداب خانوادگی و فامیلی باشد و چه معیارهای اخلاقی سنت و رهنمود های دینی وچه قوانین دولی که سردمدارانش حداقل درکراهت چهره و رفتار، با یکدیگر در اشتراک اند. از آلمان وایتالیا و فرانسه و اسپانیا گرفته تا کانادا و آمریکا و چین و ایران. تا کجا باید پیش بروم آنا ؟نمی دانم. یقینا باستان شناسان، زمانی مارا به مثابه گونه ای از جانواران سخت پوست بازشناسی خواهند کرد. شاهین نجفی
متن کامل آنا۱ در سال ۲۰۱۱ به صورت وبلاگ منتشر شده بود. این خوانش تنها بخشی از متن اصلی آنا۱ در کتاب وقتی خدا خوابه می باشد. متن کامل: ه
آنا۱
آنا بیداری؟ نیمه شب است و من هنوز بیدارم.یادت می آید از وقتی پانزده سالم بود درباره ی خودم و کارهایی که کرده ام و آنچه در مغزم می گذشت، برایت می نوشتم. نه کسی بود که بخواند و نه قرار بود که کسی بخواند. چند ماه دیگر سی سالگی ام می شکند و شکسته تر می شوم. چند سال بعد تر، این نوشته نیز چون دیگر نوشته هایم در میان انبوهیِ کلمات، در نِت گم می شود و این خودش امیدوارکننده است. شبیه زمانی که کنار ساحل، چیز می نوشتیم و موج می زد و نوشته ها می رفت.ما نیز می رویم. حالا با ترس می نویسم. حالا باید خودم را کنترل کنم. حالا یاد گرفته ام که درباره ی هرچیز، هرطور که فکر می کنم حرف نزنم.وقتی آقای تاریخ نگار را می بینم و می خواهم بالا بیاورم چیزی نگویم و داد نزنم که آی ملت به همان تاریخی که بر ما گذشته است سوگند، بدبختی ما نه فقط از اکثریت نادان، که از اقلیتی خائن است. باز هم پرت شدم، می بینی. به یک جایی می رسی که به دیوار هم شک می کنی. می خواهی مدام فرار کنی از چیزی به چیزی. دیگران را قضاوت می کنی و در نهایت قضاوت می شوی و باید بنشینی و با چشم های خیس بخندی. اینگونه تبدیل به یک چهره می شوی. آنقدر چهره که حتی از آینه هم می گریزی. تو هستی برای دیده شدن. برای دیگران. برای آنچه دیگران می خواهند و می پسندند. تو مسخ می شوی. استحاله می شوی و پیش از آنکه فکر کنی باید بر جنازه ات زار بزنی. بعد یاد امیر جوادی فر می افتی. رشتی براری که رفت و چه ساده رفت و اینگونه می بینی که چه ساده است مردن. چه فرق می کند خون ات روی زمین بریزد یا شبیه مهدی موسوی و فاطمه اختصاری و یغما گلرویی حلقوم ات از شعرهایی خونی لبریز شود و صدایت را ببرند وپشت دیواری از ادم هایی که من می دانم چقدر زیادند، دنبال آدم بگردی و دست از پا دراز تر به غار شعرت پناه ببری. من می دانم. چند روز پیش تولد حسین رونقی بود. کجاست؟ می دانی؟ می شناسی اش؟ بیست و چند سال دارد. خوره ی کامپیوتر و نت بود. آن زمانی که "ما مرد نیستیم" را پخش می کردیم. با خودم می گفتم این پسر بیست و چند ساله خواب و خوراک ندارد؟ انگار شب تا صبح بیدار بود.تو آن موقع کارهای مرا گوش می کردی و نمی دانستی که غولی بیست و چند ساله با فیلترینگ یک حکومت می جنگد تا آهنگی، ترانه ای، خبری .... داغی و دردی به دستت برسد. حالا در کجای کدام بند است؟ کدام یک از کلیه هایش از کار افتاده؟ قلب اش هنوز منظم می زند؟ زیر فحش و کتک های مردان بی قلب جانی برایش مانده است هنوز؟ مرا ببخش بابک. این همان بابک خرمیدن است ها.یادت نرود. تو بگو چکار کنم که خفه شوم و خناق بگیرم و چشم روی دردهای سرزمینم ببندم و از یاد ببرم از کجا آمده ام و برای چه آمده ام و چه باید بکنم. مرا ببخش که زنده ام. اینگونه خودم را آرام میکنم. بعد چرت است که بپرسی چرا حالت خوب نیست. اگر جز این بود باید می پرسیدی.اینگونه است که گاهی وقتی خوشحالم، تعجب می کنم. گاهی شرم می کنم. کسی می آید کنارت-چه فرق می کند که در خیابان یا در مجلسی- با شما عکس بگیرم؟. با این جانور ناقص الخلقه ای که از دهان اش آتش و چرک به هوا تف می شود. جانوری که خدای را بندگی نکرد و زمانی را بشارت می دهد که دیگر چیزی برای ازدست دادن ندارد جز نفسی که بیخود و بی جهت در رفت و آمد است. "خوب همین حرف ها را می زنی که انگ می زنن که ترویج خودکشی می کنید. شیطان پرستید و..." ترویج خودکشی نمی کنم اما تشویق به زندگی را هم نمی توانی از من بخواهی. شیطان بدبخت قصه ها هم که در کتاب، بدبخت و فلک زده بود ویک تبعیدی همچون من. یک یاغی وسرکش که ترک سجده کرد و جرم اش آگاه کردن بود. چنین موجودی در قصه ها بیشتر قابل ترحم است تا پرستیدن. آنها هم می دانند که جامعه خرافه زده را چه باک، ترس از شیطان یا خدا. کافی ست لولویی را پشت درب خانه در انتظار بنشانی. و من لوس می کنم این داستان را. بگند می کشم همه چیز را.چه فرق می کند خدا یا شیطان. تمام آنچه از 666 می دانیم قصه ی راهبان پنهان در صومعه ها ست. دو راه داری یا باید تا ابد از اینان و قصه هایشان فرار کنی ویا با کله بروی در بطن قضیه. ما هم کله کردن مان بد نیست. سلاح آنها استفاده ی ابزاری از مفاهیم متون به اصطلاح مقدس است. ما این سلاح را از آنها می گیریم و ازآن ما می شود.حالا 666 عدد شیطان نیست.عدد کسی ست که تنها و تنها انسان را می پذیرد و نه هیچ موجود لا مکانی را. دشمنی مذهب با انسان است. این را بی پرده می گویم اگر نمی دانی، و جز آن چیزی نیست جز بهره برداری اقتصادی از انسان. پاپ و مافیایش، اسلام و دم و دستگاهش و یهودیت و صهیونیسم و کشوری غصب شده، در نهایت سر و ته یک کرباس اند. حالا تو بگو بوش پسر در کدام معبد جمجمه و استخوان، در رکوع و بلغور کردن اوراد شیطانی ست. "شرکت های تولید کننده آنتی ویروس ها مهم ترین عاملان پخش ویروس های رایانه ای هستند". این را به یاد داشته باش. داستان عمیق و کثیف و دامنه دار است. از این روی هر کس را به یک نوعی بازی می دهند.در زمین آنها بازی کردن ابلهانه است، ما توپ را می دزدیم و در زمین خودمان و به شیوه ی خودمان بازی می کنیم. پس سوال نکن که چرا "شر" شدی. تمامی این سیستم، از اوبامای منتصب تا جن گیر های دولتی "خیر " هستند. تمامی کسانی که جهان و انسان را به شکل عروسک هایی در حد باربی های سکسی یا چادری می خواهند خیر هستند. هرآنکه آزادی را بر نمی تابد،از استالین و هیتلر گرفته تا قذافی وخامنه ای خیر مطلق بودند. مگر سلاح اینها جز اخلاق و کتاب های مقدس و ریسمان های مرئی و نامرئی ایدئولوژی بود. چه فرق می کند که با" ام تی وی" و "ویوا" یا تالک شو و ها وسریال های کمدی احمق شوی یا با "فارسی وان" و"پی ام سی". چه فرق می کند که در کارناول دختران مینی ژوپ پوش، شکم ات را با "مک دونالد" و"کوکا کولا" از آشغال پر کنی یا با گوشت گوسفندان سربریده در خیابان های عاشورا. جهان اینگونه است عزیز. جهانِ سکس و سلاح و سرقت کودکان و زنان والبته مواد مخدر.پردرآمدترین صنایع اینها هستند. حالا تو بگو توفیرش کجاست که پولت را در حلقه های قمار لاس وگاس بریزی یا در مرقد فلان امام فراری سده های ننگین هجری. بازی چندش آوری ست که نمی توانی تنها نظاره گرش باشی. یا باید بازی کنی یا بازی را بهم بریزی. شرمنده ام من برای بازی کرده - شدن ساخته نشده ام. چه این بازی نامش آداب خانوادگی و فامیلی باشد و چه معیارهای اخلاقی سنت و رهنمود های دینی وچه قوانین دولی که سردمدارانش حداقل درکراهت چهره و رفتار، با یکدیگر در اشتراک اند. از آلمان وایتالیا و فرانسه و اسپانیا گرفته تا کانادا و آمریکا و چین و ایران. تا کجا باید پیش بروم آنا ؟نمی دانم. یقینا باستان شناسان، زمانی مارا به مثابه گونه ای از جانواران سخت پوست بازشناسی خواهند کرد. شاهین نجفی
شهریور ۲۶، ۱۳۹۳
شهریور ۲۲، ۱۳۹۳
معرفی کتاب
چند سال پیش یه سری کتاب و فیلم را معرفی کردم و حالا یه حرکت جمعی به وجود آمده برای معرفی ده کتاب تاثیرگذار در زندگی اشخاص ... از همه ی دوستان دعوت می کنم که کتاب های مهم در زندگی شون رو به اشتراک بذارن و این حرکت مفید رو ادامه بدن. احتمال فریب خوردن انسانی که می خواند یقینا کمتر است:
١. تبارشناسی اخلاق(فردریش نیچه)
۲. تاریخ بیهقی(ابولفضل بیهقی)
۳. آموزه ی قرن(گئورک گادامر)
۴. همه ی نام ها( ژوزه ساراماگو)
۵. زندگی جای دیگری ست(میلان کوندرا)
۶. جن نامه (هوشنگ گلشیری)
۷. عقاید یک دلقک(هاینریش بل)
۸. نمایش در ایران(بهرام بیضایی)
۹. جای خالی سلوچ(دولت آبادی)
۱۰. طبل حلبی (گونتر گراس)
١. تبارشناسی اخلاق(فردریش نیچه)
۲. تاریخ بیهقی(ابولفضل بیهقی)
۳. آموزه ی قرن(گئورک گادامر)
۴. همه ی نام ها( ژوزه ساراماگو)
۵. زندگی جای دیگری ست(میلان کوندرا)
۶. جن نامه (هوشنگ گلشیری)
۷. عقاید یک دلقک(هاینریش بل)
۸. نمایش در ایران(بهرام بیضایی)
۹. جای خالی سلوچ(دولت آبادی)
۱۰. طبل حلبی (گونتر گراس)
What are the Most Influential Books?
A few years ago I introduced a series of books and films and now a group movement has taken place to introduce ten influential books in people’s lives… I invite all the friends to share important books in their lives and to continue this useful movement. The probability of deceiving a person who reads is certainly smaller:
On the Genealogy of Morality - Friedrich Nietzsche
The History of Beyhaqi (Abu'l Fazl Bayhaqi
Century Doctrine - Hans-Georg Gadamer
All the Names - José Saramago
Life Is Elsewhere - Milan Kundera
The Book of Genies - Houshang Golshiri
The Clown - Heinrich Böll
Theatre in Iran - Bahram Beyzaie
Missing Soluch - Mahmoud Dowlatabadi
The Tin Drum - Günter Grass
A few years ago I introduced a series of books and films and now a group movement has taken place to introduce ten influential books in people’s lives… I invite all the friends to share important books in their lives and to continue this useful movement. The probability of deceiving a person who reads is certainly smaller:
On the Genealogy of Morality - Friedrich Nietzsche
The History of Beyhaqi (Abu'l Fazl Bayhaqi
Century Doctrine - Hans-Georg Gadamer
All the Names - José Saramago
Life Is Elsewhere - Milan Kundera
The Book of Genies - Houshang Golshiri
The Clown - Heinrich Böll
Theatre in Iran - Bahram Beyzaie
Missing Soluch - Mahmoud Dowlatabadi
The Tin Drum - Günter Grass
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)