تیر ۲۸، ۱۳۹۳

پلنگ زخمی

Did it pass quickly? No, no! It was late dear, it was always late. How many are we now and how many of us did they break and how many of us are chewing the seconds waiting for the court’s verdict behind horror windows? How many gave up and how many added up? But we are still standing and our only weapon is words and music. Wickedness is not a slogan. It’s passion and reason. I swore a hundred times that I won’t return But is it possible? you are my land For you I am always having ablution you are my prayer.

زود گذشت ؟ نه نه! دير بود عزيز، هميشه دير بود. حالا چقدر شده ايم و چقدر از ما را شكستند و چقدر از ما در انتظار حكم دادگاه پشت پنجره هاى وحشت، ثانيه ها را مى جوند؟ چند نفر بريدند و چند نفر اضافه شدند؟ اما ما هنوز ايستاده ايم و تنها سلاح مان ... كلام و موسيقى ست. شرارت شعار نيست، شور و شعور است. صد بار قسم خوردم برنگردم / ولى مگه ميشه؟ تو خاكمى / واسه تو دائم الوضوام، تو نمازى.