برای نان که زجری شد و زنجیری، تا ما بردگان، ما بیچیزان، ما بینامان، ما فرودستان، ما نادیدهشدهگان، ما کارگران و زحمتکشان رنجی را تاب بیاوریم که تقدیر و تقصیر ما نبود و نیست. باش تا اشکمان خشمی شود دامنگیر خدایگان و آنگاه از دخمهها، سیاهیها و سایههای دشنه و دشنام بر زمین میخزند و “نیستی“ میان همگان تقسیم خواهد شد! پرولتاریا چیزی نیست که ندانی و نشناسی اما این کافی نیست. معیار این است: هرآنچه که وضع موجود را توجیه، تثبیت و تایید کند واقعی و عقلانی نیست. هرچه که رادیکال نیست، اینگونه است!
پرولتاريا
از رنجى خسته ام كه از آنِ من نيست
بر خاكى نشسته ام كه از آنِ من نيست
با نامى زيسته ام كه از آنِ من نيست
از دردى گريسته ام كه از آنِ من نيست
در انتظار طعم تلخ مكدونالد
پشت شيشه هاى فستفود در صفم
زير شير باز نفت شركت توتال
لاى چرخهاى پورشه در كفم
خشكيده از برق رولكس تو
شاد از شادى قرص اكس تو
برف زير چوب اسكى تو شمشكم
آب ميشوم، شرم كهريزكم
موش خيس و خسته از زجر جوبها
دلخوشم به خرده خيرات خوبها
پادويى پاره زير پاى بورسم
با فلك در فلاكت تو كورسم
ثبت شد در تناقض دوام ما
گور جد حرفها و پيام ما
از رنجى خسته ام كه از آنِ من نيست
برخاكى نشسته ام كه از آنِ من نيست
با نامى زيسته ام كه از آنِ من نيست
از دردى گريسته ام كه از آنِ من نيست
توى جنگ له زير چرخ تانكها
در زمان صلح غرق قرض بانكها
پول خردى در قعر جيب ها
يك چك مچاله دست نانجيب ها
سود كار و بار و نبض كارخانه ام
حاشيه ترين محله، آشيانه ام
پنج صبح روى دار كُرد ميشوم
با بلوچ و لر شكنجه، خرد ميشوم
تَركِ تُرك تارك از زبان مادرى
يك اروميه نمك به زخم آذرى
خون و رگ زيرپوست سفيد تو
گور جد وعده ها و وعيد تو
از رنجى خسته ام كه از آنِ من نيست
برخاكى نشسته ام كه از آنِ من نيست
با نامى زيسته ام كه از آنِ من نيست
از دردى گريسته ام كه از آنِ من نيست
Proletariat
I’m tired of an agony that doesn't belong to me
I’m sitting on a land that doesn't belong to me
I’ve lived with a name that doesn't belong to me
I’ve cried from a pain that doesn't belong to me
In waiting for the bitter taste of McDonald's
Behind the fast food windows I'm in the line-up
Under the Total company’s open tap of petrol
Within the Porsche wheels I'm yearning
Stunned from the sparkle of your Rolex
Happy from the happiness of your ecstasy tablet
I'm the snow under the ski pole in Shemshak
I melt; I am Kahrizak's shame
A wet and tired mouse from the gutter’s torment
I'm gratified with the little alms from the good people
I'm a torn gofer under the stock market’s feet
I'm in the race with the universe for misery
Our durability was registered in contradiction
The hell with our words and our message
I'm tired of an agony that doesn't belong to me
I'm sitting on a land that doesn't belong to me
I've lived with a name that doesn't belong to me
I've cried from a pain that doesn't belong to me
In the war squashed under the tanks wheels
In peacetime drowned under the banks loans
Spare change in the depth of the pockets
A crumpled cheque in the hands of the dishonest
I'm the profit of the labour, the load and the pulse of the factory
The most marginalized neighbourhood; my nest
Five in the morning on the gallows I become a Kurd
Tortured alongside Baluch and Lur, I get shattered
Departure of the Turk departed from mother language
An Urmia, salt on Azari's wound
Blood and vain under your white skin
The hell with your promises and arrangements
I'm tired of an agony that doesn't belong to me
I'm sitting on a land that doesn't belong to me
I've lived with a name that doesn't belong to me
I've cried from a pain that doesn't belong to me
